1)یکی از دوستان  برای تحقیق دانشگاهیش از من درباره مدفن سر امام حسین پرسید که البته سوال سختی است زیرا به نظر من به دلایلی به یک راز می ماند تا یک مسئله؟

اما درباره دفن سر امام حسین اخبار مختلفی وجود دارد که مهمترین آنها را که می دانم نقل می کنم:

برخی علمای شیعه به استناد به روایاتی که در کتاب کافی و تهذیب آمده بر این عقیده اند که سر امام در جوار مزار پدرش مدفون است اما چون علی بن ابی طالب  در 40 هجری وصیت کرده بود کسی از محل دفنش مطلع نگردد و مسلمین حدود 80 سال پس از واقعه کربلا از مدفنش مطلع شدند از این رو چنین قولی را بعید می دانند....

قاضی طباطبایی در کتاب اول اربعین با این قول مشهور مخالفت می کند که می گویند سر امام از بالای در سرای یزید ربوده شد و به وسیله شیعیان در عسقلان دفن شد و در 548 هجری سر ازعسقلان خارج و در به قاهره حمل و دفن شد...

بدر تقی زاده انصاری در کتاب از مدینه تا مدینه معتقد است مقام راس الحسین در دمشق مدفن سر امام حسین است زیرا معتقد است خطابه های زینب کبری  و زین العابدین نزد یزید سبب شد یزید روش مسالمت آمیز پیش گیرد اسرا را با احترام به مدینه بفرستد و سر شهدا را در دمشق دفن کند زیرا چاره دیگری نداشته است و اصلا روایات دیگر بعید به نظر می رسند.

در کرامات الحسینیه به نقل از بحا رالانوارج 45صفحه 394 امده است که متو کل دشمن قسم خورده شیعیان(حدود150 سال بعد از یزید) ابراهیم دیزج را که یک یهودی بود را به عنوان ما موریت وتبدیل و تخریب قبر امام حسین به کربلا اعزام کرد به همراه اونامه ای هم به قاضی جعفر بن محمد بن عمارنوشت که در این پیام کتبی به او خبر دا د که ابراهیم دیزج را برای نبش قبر حسین فرستاده ام وقتی نامه ی مرا خواندی مراقبت کن که ایا دیزج  دستورمرا اجرا کرد یا نه .دیزج میگوید جعفربن محمدبن عمارمراازمضمون نامه مطلع کرد وسپس من طبق دستور ا و برای انجام ماموریت رفتم وچنان کردم  وقتی برگشتم پرسید چه کردی؟ گفتم انچه دستوردادی انجام دادم ولی چیزی ندیدم ونیافتم . گفت مگر عمیق نکندی ؟ گفتم چرا ولی درعین حال درقبرچیزی نیافتم. آن قاضی صورتجلسه را به متوکل گزارش داد واضافه کرد که به ابراهیم دیزج دستور دادم که آن محل را به آ ب ببندد وبا گاو زمینش را شخم بزند.(لازم به ذکر می دانم ظاهرا سنت پلید نبش قبر و تخریب قبر از اعراب رسیده و گمان می کنم سنت پلیدتر سر بر نیزه کردن و گرداندن و بر جایی آویختن سر را معاویه بن ابوسفیان باب کرده باشد)

 ابراهیم دیزج مجددا قضیه را برای شخصی بنام ابوعلی عماری که از او واقعیت جریان را پرسید چنین تعریف کرد : من با غلامان مخصوص خودم به سراغ قبر رفتم  قبر را کندم به حصیری برخوردم که بدن حسین بن علی علیه السلام در آن بود وازان بوی مشک می امد. آن بوریا و حصیر وبدن حسین بن علی را به همان حال گذاشتم  وبه غلامان گفتم که خاک برآن بریزند و آب بر آن ریختیم ودستور  دادم که با گاو آن زمین را شخم بزنند ولی گاو وقتی به آن محل رسید قدم پیش نمی گذاشت واز همانجا بر می گشت  من غلامان را با سوگند های سخت و به خدا قسم دادم که اگر این صحنه را به احدی نقل کنند آنها را خواهم کشت. 

همچنین در کتاب از مدینه تا مدینه از منصوربن جمهور نقل است که گفت داخل خزینه یزید شدم سر حسین بن علی را دیدم که معطر و منور بود به غلام خود گفتم پارچه ای بیاور ،آورد سر را کفن کردم و در نزد باب الفرادیس نزدیک برج سوم در جانب شرقی دفن کردم....

همچنین در شهر کوفه مسجدی به اسم حنانه وجود دارد که بارگاهی در آن هست که می گویند سر امام حسین در آن مدفون است...

همچنین در قاهره مسجدی هست بزرگ و باشکوه به اسم مسجد راس الحسین که گویند سر امام آنجا مدفون است....

ابن جوزی در کتاب طبقات الکبری و شمس الدین محمد شافعی در کتاب جواهر المطالب می گویند:یزید سر امام را برای عمرو بن سعید بن عاص حاکم مدینه فرستاد و او سر را کنار قبر مادرش فاطمه زهرا دفن کرد(اما مدفن فاطمه زهرا بر کسی مکشوف نیست)...

در مقتل الحسین آمده که برخی می گویند یزید بن معاویه سر را در خزانه نهاد تا زمان سلیمان عبدالملک(یعنی حدود 2 سال بعد) او سر را خواست آوردند هنوز معطر و منور بود دستور داد سر را کفن کرده در صندوقی نهادند نماز بر آن خوانده و در مقبره مسلمین دفن کردند.ومی گویند در زمان عمرو بن عبدالعزیز (یعنی حدودا 12 سال بعد)دستور داد تا قبر را شکافتند سررا به کربلا برده دفن کردند...

می گویند سر حسین بن علی و دیگر سرها در روز اول صفر 61 هجری به شام وارد شد و در 20 صفر توسط پسرش علی بن حسین(امام زین العابدین)در کربلا به پیکرش ملحق گردید(40 روز بعد از شهادت)...

ابوریحان بیرونی در آثار الباقیه می گوید :در بیستم ماه صفر سر مطهر حسین بن علی به بدن شریفش ملحق شد....

آنتوان بارا می گوید روایات  مختلف از مدفن سر حسین ناشی از یک حکمت الهی است که حسین بن علی در چند مکان مورد تکریم و تقدس قرار گیرد...

 و خدای او عالم است به راز تعدد مدفن های او و آنکس که تاریخ را ورق زده به قول شریعتی  یقین می داند که حسین پیروزترین شکست خورده ی تاریخ است گرچه به قول شریعتی فقط زخمهای او را به مردم نشان می دهند اما... سخن بیهوده به درازا نکشد...

و ابوبکر آ لوسی شاعر عرب  می گوید:همه را رها کنید و سوی من آیید که مدفن حسین در قلب من است.

مرض عشق

2)این مطلب ترجمه شده را هم برای عاشق ها آوردم تا شاید کمی سر عقل بیایند و به راه راست... (متاسفانه نام مترجم را نیافتم)

...عشق در نگاه دانشمندان جدید بیشتر به تعریفی نزدیک است که" آمبروس بییرس "در 1911 در "لغت نامه شیطان" ارائه کرد:  عشق،یک بیماری و یک دیوانگی موقت است.این بیماری گاه غیر قابل درمان است و به مرگ بیمار می انجامد در نگاه علم ژنتیک عاشق شدن یک فرایند کاملا هورمونی است و از قوانین بیوشیمیایی مشخصی پیروی می کند.علم ژنتیک هم چنین مدعی است که می تواند با اندازه گیری هورمونهای موجود در بدن تعیین کند که یک رابطه چقدر دوام می آورد و دقیقا بعد از چند ماه از هم فرو می پاشد.

 "بین 90 ثانیه تا 4 دقیقه طول می کشد تا طرف مقابل تصمیم بگیرد از شما خوشش می آید یا نه.معیار انتخاب او در این زمان کوتاه فقط حرفهای شما نیست:55 درصد بر اساس بیولوژی (زبان بدن)و حرکات دست و صورت شماست.38 درصد بر اساس طنین صدا و سرعت تکلم شماست و 7 درصد بر اساس آنچه گفته اید."