آبجیز نام یک گروه موسیقی ایرانی شش نفره است که در خارج از ایران تشکیل شده و خارج از ایران هم فعالیت می کند . سبک این گروه طبق آنچه می توان از آلبوم " همه " و "بابات کیه؟" آنها دریافت رگه و راک می باشد و موسیقی تلفیقی را نیز به یاد می آورد البته خودشان بهتر می بینند در وصف گروهشان به   World Popبسنده شود .نام این گروه ظاهرا از واژه آبجی تشکیل شده که به صورت انگلیسی جمع بسته شده که این اسم تلفیقی شاید ناخوداگاه یکی اشاره  به موسیقی تلفیقی آنها و دیگر اتمسفر طنز آمیز و با ارزش موسیقی آنهاست  دو خواهر یا دو آبجی صفورا و ملودی صفوی نام دارند که صدای پخته و قوی آنها همینطور ترانه های نو و بدیع و کلیپ های طنز آمیز و اریژینال آنها بی شک  جاذبه ی مسلم گروه آنهاست اعضای گروه عبارتند از:

Safoura (abjeeloo) Safavi: Song, guitar and composer

Melody (abjeezooloo) Safavi: Song, Lyrics

Johan (Javan) Moberg: Guitar

Erland (Ardalan) Hoffgard: Bass

Robin (Ramin) Cochrane: Drums

Paulo (Pahlevan) Murga: Percussion

صفورا و ملودی در خانواده ای عشق موزیک به دنیا آمدند. از طرف مادری، می توان از استاد سعید هرمزی نام برد واز طرف پدری، عمویشان امیر عباس صفوی موسیقی دان و نوازنده چیره دست تار، سه تار، کمانچه و ویولن بود و مادر بزرگشان سه تا ر را به خوبی می نواخت .صوفی برادر بزرگتر که خود موزیسین است و نمی دانم چرا حس می کنم همه کاره آبجیز است مسئولیت امور فنی و صدابرداری گروه را عهده‌دار است، ملودی شعرهای فارسی را می‌سازد و خواهر کوچکتر صفورا، با سابقه‌ی تحصیل در دبیرستان موزیک شهر یوته‌بوری و بدنبال آن آموزش موزیک در مدرسه‌ی فونداسیون کریستینا هلن در اسپانیا، آهنگ‌ها را می‌سازد، در گروه گیتار می‌زند و می‌خواند.

ملودی در سوئد زندگی می کند و صفورا و برادرش در امریکا و آهنگسازی و ترانه سرایی آنها  از طریق اینترنت و تلفن نیز صورت می گیرد. شاید بتوان فلسفه ترانه سرایی آبجیز را در این کلام ملودی صفوی یافت که می گوید : "در نهايت همه چی تو دنيا يه جوک بيشتر نيست..." اما این جوک بیشتر معطوف به تضاد بین سنت و مدرنیته ای است که ایرانیان گرفتار آن هستند .آنها چند کنسرت هم در اروپا و آمریکا برگزار کرده اند که مورد استقبال وسیع قرار گرفته اند و بدین منوال با توجه به اریژینال بودن کار آنها بی شک در ایران به محبوبیتی کم نظیر خواهند رسید.

ملودی درباره دموکراسی و عدم درک دموکراسی در ایران و آهنگی که به این نام ساخته سخنی می گوید که نشان از جدی بودن ساختار ترانه های اوست: "  به عقیده من، اساس دمکراسی درواقع باور به ارزش فردی انسان است و اینکه هر آدمی حق داشته باشد حداقل در امور خصوصی زندگی خودش تصمیم بگیرد، حالا بگذریم از امور عمومی و اجتماعی. بنابراین... من نمی‌دانم، یک خانواده‌ی ایرانی را برایم مثال بزن که به خودش اجازه بدهد که برای خودش تصمیم بگیرد. می‌دانی چه می‌گویم! من فکر می‌کنم که اکثر ما ایرانی‌ها، واقعا نوددرصدمان برای دیگران زندگی می‌کنیم. برای حرف مردم زندگی می‌کنیم نه برای خودمان. ما برای دیگران درس می‌خوانیم، رشته‌ی تحصیلی‌مان را انتخاب می‌کنیم. برای دیگران و بخاطر دل دیگران ازدواج می‌کنیم، بخاطر دل دیگران بچه‌دار می‌شویم و باز بخاطر دل دیگران اگر باهم نسازیم، به‌زور باهم می‌مانیم. بنابراین اصلا دمکراسی در فرهنگ ما معنا ندارد به نظر من، یعنی هنوز معنا پیدا نکرده."

اینترنت پر از مصاحبه ها و خبرها و کلیپ هایی از آنهاست و این شاید نشان این باشد که مردم تشنه ی موزیکی غیر از موسیقی پاپ  دولتی تهران و شش و هشت لس آنجلس هستند ، موزیکی جدید هم در فرم هم در محتوا ، آبجیز چنین چیزی یست.

سایت آنها : سایت آبجیز

دو تصویر بزرگ از آنها و گروهشان :

ملودی و صفورا . آبجیز

گروه آبجیز